Steden en tuinen

Alle artikelen



21 juni 2021. - In juni 2020 vond Johan van ’t Bosch van EIS Kenniscentrum Insecten een vrouwtje centauriebehangersbij, Megachile melanopyga tijdens een bijenonderzoek in opdracht van de Gemeente Haarlem. Dit is een verrassende vondst omdat de dichtstbijzijnde vindplaatsen op grote afstand liggen, in Zuid-Duitsland, Zwitserland en midden Frankrijk. Van deze bijensoort is niet bekend dat hij zijn leefgebeid aan het uitbreidt. Sterker nog, in Zuid-Duitsland is het een bedreigde soort. Het is niet duidelijk of de centauriebehangersbij op eigen kracht om Haarlem terecht is gekomen. De soort nestelt in dood hout en er is een mogelijkheid dat ze met aanvoer van hout uit het buitenland hier terecht kwam.

Vrouwtje centauriebehangersbij Megachile melanopyga (foto Nicolas Vereecken). 

De centauriebehangersbij lijkt op het eerste gezicht op de iets grotere lathyrusbij Chalicodoma ericetorum, door de brede doorlopende geelwitte banden op het achterlijf. De kleur van de stuifmeelverzamelharen op de buik is echter niet geel wit, maar oranje, zoals bij de tuinbladsnijder Megachile centuncularis. In grootte lijkt ze ook wat meer op de tuinbladsnijder. Daarnaast is de beharing op het borststuk warm geelbruin. Het vrouwtje viel door deze combinatie op in het veld, is daarom verzameld en is later op naam gebracht met behulp van microscopisch onderzoek. De vindplaats is een vrij onopvallende berm met veel houtige en bloeiend struiken in de stad Haarlem. Op deze locatie waren veel behangersbijen Megachile aanwezig, maar er is slechts één vrouwtje centauriebehangersbij gevonden. Het is niet bekend of er een populatie van deze nieuwe soort aanwezig is op die plek. In het buitenland wordt de centauriebehangersbij vaak op composieten gevonden, zoals centaurie en alant. Daarin verschilt de bloemvoorkeur van die van de lathyrusbij.

Lees hier een uitgebreider bericht op Nature Today.

Tekst: Johan van ’t Bosch